Lenie 't Hart Zeehondenfonds

Ringelrob in Utrecht roept herinneringen op

Lenie 't Hart Zeehondenfonds vervoert ringelrob

Op donderdag 27 augustus werd er een Ringelrob gespot in een Utrechtse gracht. Dankzij een snelle actie van de politie kon het dier worden gevangen. En met onze zeehondenambulance (beschikbaar gesteld door DierenLot voor Stichting Dierennoodhulp Zuidwest Nederland) kon hij heel snel naar de opvang in Stellendam worden gebracht. Deze actie riep bij Lenie ’t Hart herinneringen op aan eerdere avonturen met ringelrobben.


Lenie 't Hart krijgt ringelrob

Over haar avonturen met ringelrobben vertelt Lenie: "Dit doet mij denken aan de eerste ringelrob die in 1974 met een helikopter van de vliegbasis Leeuwarden vanaf de Engelsmanplaat naar mij werd gebracht. Ik pakte het dier uit de helikopter en voelde direct: “Dit is geen gewone zeehond; dit is een ringelrob.” Zij was weldoorvoed, dik en vet. Dus hebben we haar na een korte periode van rust om weer op krachten te komen weer vrijgelaten boven de Waddeneilanden, zodat ze zelf weer terug kon zwemmen. Helaas is ze later dood gevonden.

Toen ik dan ook in 1977 weer een ringelrob kreeg, zochten we naar een andere mogelijkheid voor het vrijlaten. Wat bleek: boven Helgoland was de situatie beter; daar was stroming direct naar het noorden. Dus hebben we van daaruit die ringelrob en later nog een paar vrijgelaten.

Maar ik bleef me afvragen of ze de weg terug hadden kunnen vinden. En toen ik dan ook in oktober 1980 een ringelrob uit de Merwede kreeg (gered door de dierenambulance van Dordrecht) dacht ik: “Ik breng haar gewoon terug naar IJsland en vertrek met een vrachtvliegtuig vanaf Rotterdam.” Iedereen verklaarde me voor gek en zei: “Je krijgt toch geen vergunning” maar ik heb de overheid gebeld en kreeg contact met wetenschappers op IJsland (die nog steeds mijn vrienden zijn) en het lukte.

Lenie 't Hart met ringelrob naar IJslandVooral het avontuur met de kleine ringelrob uit de Merwede blijft in mijn geheugen gegrift. We hadden haar Wurm genoemd. Toen we vanaf Rotterdam zouden vertrekken was het vreselijk weer met harde storm. Maar de IJslandse bemanning zei: “We gaan gewoon naar huis!” En hupsakee, ik met de zeehond in het ruim en met een paar journalisten onderweg naar Reykjavik.

Lenie 't Hart met ringelrob op IJsland

 

 

 

 

 

 

 

We kwamen daar aan, het vliegtuig stopte, al het licht ging uit en het vliegtuig is vandaar nooit weer opgestegen. De ringelrob werd tijdelijk gestald in een paardenbox op het vliegveld en ik ging op zoek naar verder transport naar Akureyri op Noord IJsland. Na heel veel gedoe konden we een klein vliegtuigje huren waarmee we verder zijn gevlogen. Ik ben nog nooit zo blij geweest als toen ons kleine ringeltje Wurm haar vrijheid kreeg.

Latere transporten naar IJsland gingen heel soepel. Eén keer hebben we zelfs met een Fokker Friendship 8 zeehonden naar Grimsey Island gebracht. Je had de gezichten van de bevolking moeten zien; geweldig! Er stond dan ook een cartoon in de krant waarop ik uit het vliegtuig stap met een zeehond op de arm, met mannen die met bloemen onderaan de trap op mij wachten terwijl ze een geweer achter hun rug houden.

Maar het gevolg was dat ik veel vrijwilligers uit IJsland naar Nederland kreeg die alles van zeehonden wilden leren. Nu is er ook op IJsland een zeehondenopvang."

Copyright Lenie 't Hart Zeehondenfonds © 2017