Opvang

Zeehondencrèche Pieterburen

In december 1971 begon Lenie 't Hart met de opvang van zeehonden in het Groningse dorp Pieterburen. Dat de opvang begin in dit dorp lag eenvoudig aan het feit dat Lenie daar woonde. Toen zij gevraagd werd op de opvang over te nemen van René Wentzel zei ze: "Ja, dat wil ik wel, maar dan in mijn eigen tuin. Dan kan ik meteen op mijn zoon letten." Lenie's zoon Pieter was toen vier jaar oud. Ze noemde haar opvangcentrum "Zeehondencrèche" en maakte er vrijwel meteen een stichting van. Haar argument daarvoor was: "Je werkt altijd met het geld van anderen. Dat moet zo transparant mogelijk zijn."

De eerste 12 jaar heeft Lenie als onbetaalde vrijwilliger in haar eigen stichting gewerkt. Pas toen de situatie ontstond dat er betaalde medewerkers waren, terwijl hun directeur onbetaald was, trok het toenmalige bestuur aan de bel. Sindsdien kreeg Lenie een bescheiden salaris.

Het opvangcentrum in Pieterburen groeide onder Lenie's leiding uit tot een internationaal erkend wetenschappelijk instituut. Van over de hele wereld kwamen vrijwilligers, maar ook wetenschappers naar Pieterburen om kennis te nemen van wat daar gebeurde. In 2012 kwamen er zoveel televisieploegen naar het Groningse dorpje, dat ruim 1,5 miljard kijkers konden zien hoe in Pieterburen hulpbehoevende zeehonden werden geholpen.

 

Copyright Lenie 't Hart Zeehondenfonds © 2017